“Çiçu”,  toplumsal taşlama ve absürd tiyatro ögelerini birleştirdiği tek kişilik bir oyundur. Hikâye, toplumdan kopmuş, yalnız bir adamın hayatına odaklanır. Bu adam, evinin içinde kendi kurduğu hayali dünyada, “Çiçu” adını verdiği şişme kadın ve küçük hayvanlarla yaşar. Dış dünyayla ilişkisini kesmiş, gerçek insan ilişkilerinin yerini sahte ve yapay bağlarla doldurmaya çalışır.

Oyun boyunca mizah ile hüzün iç içedir. Kahramanın, yalnızlığını bastırmak için yarattığı bu yapay hayat, zamanla onun hem sığınağı hem de hapishanesi olur. Finalde izleyici, insanın gerçek iletişim ihtiyacının yerini hiçbir yapay ilişkinin tutamayacağı gerçeğiyle yüzleşir.